კულტურა

                                                                   

                                                                        მთავარია  როლი  გაითავისო...

 


    მსახიობ ქეთევან ჩხეიძეს განსაკუთრებული წარდგენა არ სჭირდება, მას კარგად იცნობს მაყურებელი, როგორც თეატრალური სცენიდან, ასევე, ტელე-სერიალებიდანაც. მის მიერ განსახიერებული როლები გამოირჩევა პროფესიონალიზმით, დიდი ოსტატობით და ინდივიდუალური შესრულების მანერით. ბოლო დროს კი, მისმა გამოჩენამ ტელე-სერიალში ,,ჩემი ცოლის დაქალები’’, სადაც ის იმერელი ნუნუკას როლს ასრულებს, დიდი მოწონება და საყოველთაო სიმპატია დაიმსახურა. როგორც თავად ამბობს, მასიურად პოპულარული, სწორედ, ,,ნუნუკას’’ როლის შესრულებბის შემდეგ გახდა.
  ჩვენი სტუმარია კ. მარჯანიშვილის სახელობის თეატრის მსახიობი:      ქეთევან ჩხეიძე.

 -ქალბატონო ქეთი, ,,ჩემი ცოლის დაქალებში’’ ძალიან კარგად გაქვთ მორგებული ,,ნუნუკას’’ როლი,.. იმერეთთან რაიმე შეხება თუ გაქვთ.?

 -იმერეთთან არანაირი შეხება არ მაქვს.

 -მაშინ, როგორ გამოგდით ასე ბუნებრივად ,,ნუნუკას’’ როლი?

 -პროფესიაა ეს ჩემი.. მე შემიძლია ასევე,  ვითამაშო სვანი, ან კახელი ქალიც.. თავს არ ვიქებ, მაგრამ ჩვენი პროფესიაც სწორედ, ამაში მდგომარეეობს...

 - აღნიშნულ როლზე მუშაობისას, ალბათ, რომელიმე ქალს ბაძავთ?

  -აქ მთავარია ინტონაცია. ვიღებ რომელიმე ქალის პროტოტიპს და ვბაძავ ხან ერთს, ხან სამს ერთად.. აიღებ ხმის ტემბრს, ქცევის მანერას და ა.შ. ადამიანს როცა სმენა აქვს, ინტონაციასაც ადვილად იჭერს. მე, ზუსტად ისევე შემიძლია გურულადაც  და კახურადაც ვისაუბრო. ეს არ არის რთული, გამეორება ადვილია, თუმცა, თამაში ძნელია. გულწრფელად გეუბნებით, არსებობენ ისეთი მსახიობები, რომლებიც ბაძავენ სხვდასხვა მსახიობებს და არც თუ ურიგიდ.

ეს არის მონაცემი ანუ სმენა. თუმცა, კიდევ ერთხელ აღვნიშნავ, ეს არ არის მსახიობობა და არის სულ სხვა ჟანრი, რომელსაც პაროდია ეწოდება.

 - დამეთანხმებით, საკუთარი ინდივიდუალიზმის შეინარჩუნო გაცილებით რთულია..

 -რა თქმა უნდა. სირთულეა ის, რომ უნდა იყოს მიბაძვა ვიღაც ქალის. აქ მთავარია შენეულად ითამაშო და საკუთარი ინდივიდუალიზმი შეინარჩუნო. მე თვითონ მიკვირს ეს როგორ გამომდის. ეს ალბათ, იმით არის განპირობებული, რომ ასე მასწავლეს, რომ არ უნდა ვიყო ყალბი და რასაც ვაკეთებ უნდა იყოს ნამდვილი და აი, როლზე მუშაობის დროს, კონკრეტული პერსონაჟის ცხოვრებით უნდა ცხოვრობდე.

 -როლს თუ ამატებთ რაიმე სიტყვეას ან დიალოგს?

 -სულ ვამატებ. ის იბადება თავისით, როგორც კი მე ვიჯერებ, რომ ვარ ნუნუკა და არა ქეთი, მაშინვე მოდის ჩემი გმირის  ხმა,  ლექსიკა, აზროვნება და თავისთავად, სიტყვებიც იბადება.

 - ქალბატონო ქეთი,  რაღაც თვისებით თუ გავხართ თქვერნს გმირს?

 -ალბათ, ვგავარ. როგორ შეიძლება, რომ არ ვგავდე, მსახიობი და როლი ერთიანდება-ხოლმე.

 -თქვენმა ვაჟმა რომ მსგავსი წარსულის მქონე ცოლი შეირთოს როგორი რეაქცია გექნებათ?

 -სერიალიდან გამომდინარე, მაქვს უკვე დიდი გამოცდილება და ცემა-ტყეპას არ დავუწყებ...

 -თქვენი პროფესიის არჩევანი, ხომ არ განაპირობა თქვენი ბიძის - გიზო ჟორდანიას ფაქტორმა?

 -რა საკვირველია დიდი ფაქტორი იყო, მაგრამ მსახიობობა ბავშობიდანვე მინდოდა. თუმცა, რომ არ ყოფილიყო გიზო ასე საინტერესოდ არ წარიმართებოდს ჩემი კარიერა, მაგრამ მაინც მსახიობი ვიქნებოდი. ისე გენეტიკას დიდ მნიშვნელობა აქვს. თბილისის პირველი საშუალო სკოლა დავამთავრე და შემდეგ ჩავაბარე თეატრალურ ინსისტუტში, სამსახიობო ფაკულტეტზე - გიზო ჟორდანიას ჯგუფში, რომლის დასრულების შემდეგ, მთელი ჯგუფი წავედით რუსთაველის თეატრში სამუშაოდ.. მაშინ, ძალიან პოპულაროები ვიყავით. ჩემი ჯგუფი იყო რუსთაველის თეატრის, მცირე სცენის ახალგაზრდული დასი, ასე გვეძაღდნენ. ჟგუფის შემადგენლობაში გოგოებიდან ვიყავით: მე, ნანუკა ხოსკრილაძე, ნანა შონია, ნინო თარხან-მოურავი, მაია ფაჩუაშვილი და ბიჭებიდან კი, იყვნენ: გოჩა კაპანაძე, მერაბ ნინიძე, ირაკლი მაჭარაშვილი, დათო ბახტაძე, გიორგი გაჩეჩილაძე(უცნობი), თემიკო ჭიჭინაძე და ზაზა პაპუაშვილი. მაშინ ჩვენ 21-22 წლისანი ვიყავით და ვთამაშობდით სხვადასხვა სპექტაკლებში, სადაც  მხოლოდ ჩვენ ვმონაწილეობდით, გიზო ჯორდანიას მეთაურობით. იყო ერთი ამბავი, ძალიან ბევრი  მაყურებელი გვყავდა, ძირითადად, სტუდენტები და სკოლის მოსწავლეები..

 -თქვენი მშობლები რა პროფესიისანი არიან?

 -მამა ექიმი მყავდა, დედა ფილოლოგია, მაგრამ ხელოვნების დიდი მოტრფიალეა და ძალიან უნდოდა მსახიობობა.. და ბოლოს, ისე მოხდა, რომ მაინც მოახერხა და დაწერა პიესა ,,თეთრი იასამანი’’, რომელიც ახლა გადის მარჯანიშვილის თეატრში.

 -ქალბატონო ქეთი,  რუსთაველის თეატრში რამდენი წელი მოღვაწეობდით?

 - რუსთაველის თეატრში 10 წელი ვიმუშავე, მერე წავედი რუსეთში და იქ რვა წელიწადი ვცხოვრობდი. მეუღლე ექიმია და იქ მუშაობდა. მოსკოვში, თეატრში მუშაობასაც ვაპირებდი, მაგრამ არ გამოვიდა.. მაშინ ორი პატარა შვილი მყავდა და იქ მუშაობაც რთული იყო. მიუხედავად იმისა, რომ კარგად ვფლობ რუსულ ენას, ქართული აქცენტი მაინც მაქვს და აკადემიურ თეატრში ვერ ვითამაშებდი, მაშინ ჩემთვის სპეციალური როლი უნდა შერჩეულიყო..  დიდი მადლიერებით მინდა გავიხსენო გიგა ლორთქიფანიძე. ბატონმა გიგამ როცა გაიგო, რომ არ ვმუშაობდი და იმ ხანად, მხოლოდ, დიასახლისობით ვიყავი დაკავეული, გაუკვირდა და საპროტექციო წერილი გაუგზავნა ოლეგ ტაბაკოვს, სადაც ის ისე მახასიათებდა, რომ ქება-დიდებით ცაში ამიყვანა, მაშინ 25 წლის ვიყავი და უნდოდა დამხმარებოდა, რისთვისაც დიდი მადლობელი ვარ. ჩემთვის ეს მართლაც,  მნიშვნელოვანი ყურადღება იყო, ამ დიდ რეჟისორის მხრიდან.. ტაბაკოვმა როცა წაიკითხა წერილი გაკვირვებული გადმომხედა, რადგან მიხვდა, რომ ეს იყო პროტექცია მისი კოლეგის მხრიდან და მაინც მითხრა, რომ იარეთ ჩვენთან თეატრშიო. მე, რა თქმაუნდა, დავიწყე თეატრში სიარული, მაგრამ მივხდი, რომ იქ ჩემი ადგილი არ იყო, თუმცა შეიძლება წლების შემდეგ გამოჩენილიყო..

 -რატომ  გგონიათ, რომ არ იყო იქ თქვენი ადგილი?

 - კვეხნით არ ვამბობ, მაგრამ იქ რასაც აკეთებდნენ თეატრში მსახიობები, ჩვენ უკვე გავლილი გვქონდა, პირველი კურსის პირველ სემესტრში  ანუ ბევრად უფრო წინ ვიყავი. ამიტომ, მივხვდი, რომ უნდა დავლოდებოდი რაღაც როლს, რომელიც ან მოვიდოდა ან არა. შემდეგ, მამუკა კიკალეიშვილთან ვაპირებდით რაღაც სპექტაკლში მონაწილეობას, რომელიც ჯიგარხანაინს უნდა დაედგა, მაგრამ მამუკას ავადმყოფობის გამო ეს ვერ შედგა.. და ამასობაში კიდეც დავბრუნდი თბილისში და დავიწყე მუშაობა მარჯანიშვილის თეატრში.

 -ქალბატონო ქეთი,  სულ რამდენ სპექტაკლში გაქვთ ნათამაშები?

 -არ დამითვლია, ბევრი როლი მაქვს ნათამაშები, ათიოდე წელი რუსთაველის თეატრში ვიმუშავე და ბუნებრივია, ამ ხნის მანძილზე არაერთ სპექტაკლზე მომიწია მუშაობა. 2001 წლიდან კი, მარჯანიშვილის თეატრის მსახიობი ვარ.

 -განსაკუთრებით, რომელ როლს გამოყოფდით?

 -რუსთაველის თეტრში ვითამაშე, სამანიშვილის დდედინაცვალში’’ ,,მელანო’’, მაშინ ახალ დდამთავრებული მქონდა ინსტიტუტი და იმ ხანად, ძალიან პოპულარული როლი იყო... სხვათაშორის, ეს როლი ძალიან დამეხმარა ახლანდელ სერიალში ,,ჩემი ცოლის დაქალებში’’ ,,ნუნუკას’’ როლის შესრულებისას.  ეს, დაახლოიებით, ერთი და იგიეა ქალია. ის იყო კლდიაშვილი და ,,ჩემი ცოლის დაქალებში’’ ეს ოჯახიც კლდიაშვილია - თავისი პრობლემებით...

 -თქვენთვის, ალბათ, თეატრში  მუშაობა უფრო საინტერესოა, ვიდრე ტელე-სერიალში.. 

- თეატრს ვამჯობინებ, რა თქმა უნდა, ის ჩემი სახლია. კინო და ტელე-სერიალი, ჩემთვის არის ის ადგილი, სადაც სტუმრად  მიდიხარ. თუმცა, ძალიან მიყვარს სტუმრად სიარული...

 -რომელია თქვენი საოცნებო როლი?

-საოცნებო როლი არა მაქვს...

-ხშირად გითქვამთ შემოთავაზებულ როლზე უარი?

-ყოფილა ასეთი შემთხვევებიც.. უარს ვამბობ, იმ შემთხვევაში,როცა ვერ ვიგებ რა არის და ეჭვი მეპარება რაღაცაში... სპექტაკლზე მუშაობისას, თუ არ არის რეჟისორის და მსახიობის ერთიანობა, არაფერი არ გამოდის, რაც არ უნდა დიდი არტისტი და დიდი მსახიობი იყო. მსახიობის საშუალებით,  რეჟისორი რაღაცას ამბობს, გაძლევს მითითებებს და შენი საშუალებით ის რაღაცას ამბობს. ეს არის ერთობლივი მუშაობის შედეგი და მსახიობის წარმატება დიდად არის განპირობებული რეჟისორზე. ამ უკანასკნელმა, შეიძლება აგიყვანოს ცაში, ან პირიქით ისე დაგანარცხოს, რომ ვერასოდეს ვერ ადგე - ნიჭიერების მიუხედავად. მაქვს ამის გამოცდილება და აქ ვგულისხმობ ზეაწეულობას, ანუ თუ როგორ აყავხარ რეჟისორს ნელ-ნელა ზევით - ცაში. ხელოვნება - ცაში ასვლა! ამას ჯერ მაყურებელი ხვდება და მერე თავად მსახიობი. სცენაზე გამოსვლიდან 3-5 წუთის შემდეგ, ხვდება მსახიობი ტყუილად დადის თუ არა ის თეატრში...

-ბოლო დროს,  არაერთი მსახიობი გახდა პოპულარლი - ინტიმურ სცენებში თამაშის შემდეგ... რა აზრის ხართ ამასთან დაკავშირებით?

-ეს სხვა პროფესიაა და არა მსახიობობა, რომელსაც არანაირი კავშირი არა აქვს ხელოვნებასთან. ინტიმური სცენის თამაში, სცენაზე შეუძლებელია, ასეთი რამ არცერთ ქვეყანაში არ ხდება. კინო სულ სხვაა, იქ არის შექმნილი მთელი სისტემა იმისთვის, რომ გადაიღონ ეროტიკული სცენები. იქ მაყურებელი არ ესწრება და გამზადებულ, დამონტაჟებულ მასალას ნახულობს. პროფესიონალ მსახიობებს ასეთ როლებს არ სთავაზობენ, რადგან ეს მათ არ სჭირდებათ..

-ამჟამად, მარჯანიშვილის თეატრში რა როლზე მუშაობთ?

-ძალიან საინტერესო როლზე ვმუშაობ. რეჟისორი გურამ ვაშაკიძე დგამს ტენეს უილიამსის ცნობილ პიესას, რომელიც დაახლოებით ასე ითარგმნება : ,,პიკნიკი - კვირა დღის დღესასწაული’’. სპექტაკლში კარგი მსახიობები არიან დაკავებულნი: ნანი ჩიქვინიძე, ნინო დუმბაძე, ქეთი გეგეშიძე და მე, სულ ოთხი ქალი ვართ.  ვთამშობ ,,სოფი გლუკის’’ როლს, რომელიც არის აუტისტი. ასე რომ, ადვილად შესასრულებელი როლი არ არის, მისი გათავისება ძნელია და ,,ბეწვის ხიდზე’’ მომიუწევს გავლა, მაგრამ იმედი,ა ყველაფერი კარგად გამომივა.


                                                           ესაუბრა მზია გოგოძე

გიორგი კეკელიძე

გურულები და დანარჩენებ   

     ,,მსოფლიო ორ ნაწილად იყოფა - გურულები და დანარჩენი''- ასე იწყება ბოლო დროის ყველაზე ,,გურული დღიურები'', რომელიც წლის ეროვნულ ბესტსელერად დასახელდა და რომლის ავტორია პოეტი და ესეისტი, საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკის გენერალური დირექტორი გიორგი კეკელიძე.    ჩვენი ინტერვიუც ბიბლიოთეკაში შენდგა. ჩემი რესპონდენტი ერთი შეხედვით უშუალო, გულწრფელი, თუმცა საკმაოდ თავშეკავებული და თვითდაჯერებული აღმოჩდა. თავდაპირველად, საუბარი ჩვენს მშობლიურ გურიაზე  დავიწყეთ.

  წლებში, მაგრამ ცხადია, ჩემი მეხსიერება არ გულისხმობს იმ პერიოდს, რადგან მაშინ ძალიან პატარა ვიყავი... ამ თვალსაზრისით ათვლა, ძირითადად, 90-იანი წლებიდან იწყება. დავიბადე ჩვეულებრივ ოჯახში, ჩემი მშობლები მუშაოდნენ ტიპიურ სამსახურებში, ხოლო ბებია და ბაბუა იყვნენ პედაგოგები და შესაბამისად, წიგნთან ახლო გარემოში მიხდებოდა ცხოვრება, რაცერთი მხრივ, გარკვეული იძულებაც კი იყო იმისა, რომ მე დავახლოვებოდი წიგნს და წიგნიერ საამყაროს, მეორე მხრივ, ალბათ მეც მქონდა რაღაც მიდრეკილებები. დრო იყო ძალიან რთული, 90- იანი წლები, მთელი თავისი ,,მომხიბვლელობით...'' მე ეს ყველაფერი ,,გურულ დღიურებში'' დაკვირვებისა დაანალიზის ფონზე არ გადამიტანია, რადგან მაშინ პატარა ვიყაავი, მაგრამ შემდგომ აღმოჩნდა, რომ ეს ყველაფერი ტრავმული იყო ჩემთვის და თავისთავად, წიგნის ფურცლებზეც აისახა..  -როდის შექმენით პირველი ლიტერატურული?   -პირველი ლიტერატურული ნაწარმოები სკოლაში ყოფნის დროს შევქმენი, თუმცა, ,,ოჯახური ლეგენდა” მომაწერს, რომ პირველი ლექსი დავწერე 3 წლის ასაკში.  

, ,ჭრიჭინა და წვიმა მიყვარს, 

ქარია და ქარი,
​ბავშვებო , არ გამოხვიდეთ,
არ გააღოთ კარი .”
   ძალიან დიდი ეჭვი მაქვს, რომ ეს ბებიაჩემმა დაწერა და მე მომაწერეს. სერიოზულად კი, პოეზიით დავინტერესდი სკოლის ბოლო წლებში და სტუდენტობისას. პროზისკენ კი, მხოლოდ ახლა ვდგამ ნაბიჯებს.
 -თქვენს შემოქმედებაზე რომელმა პოეტმა ან პროზაიკოსმა?
 -თითქმის ყველა ქართველმა პოეტმა, რომელიც ითვლება დიდი და მნიშვნელოვან ავტორად. ეს გავლენები დღემდე რჩება ჩემში, რადგან არ არსებობენ ადამიანები გავლენების გარეშე. -
  ​პირველი კრებული როდის გამოეცით და რამდენი What about?

 - თუ სერიოზულ წიგნებს გადავხედავთ ( და არა იმას, რაც სიყმაწვილეში პატარაკრებულებად იკითხებოდა), გამოსულია ლექსების კრებული ,,ოდები'' და 2012 წელს მაი ლაშაურთან ერთად გამოიცა ალბომი: ,,მხატვრობა-პოეზია- მინიატურები''; ასევე, - ,,გურული დღიურები.  

 -წარმატება როდის მოვიდა, როდის გახდი პოპულარული?
 -ვერ გეტყვით რითი იზომება ჩვენს ქვეყანაში პოპულარობა. ეს ცოტა რთულად დასადგენი საკითხია და არა მგონია, რომ სუპერ პოპულარული ვიყო.. ისე ხალხმა უფრო გამიცნო მაშინ, როცა დავიწყე ელექტრონული ბიბლიოთეკის ლიბ.ჯეს lib.ge კეთება და შემდეგ კი, როცა ეროვნული ბიბლიოთეკის დირექტორი გავხდი.
 -თუმცა, მანმადეც გქონდათ ძალიან საინტერესო საქმიანობა...
  -მართალია საინტერესო ცხოვრება მქონდა, მაგრამ ეს არ განაპირობებდა პოპულარობაას. ვთანამშრომლობდი სხვადასხვა ჟურნალ-გაზეთებთან, გამოვცემდით

ლიტერატურულ გაზეთს ჩემს მეგობარ ზაალ ჩხეიძესთან ერთად, რომელიც შემდეგ გადაკეთდა ელექტრონულ ბიბლიოთეკა lib.ge-თ.

 -რატომ გაგიჩნდათ ელექტრონული ბიბლიოთეკის What about?  
 -ეს იდეა იმიტომ დამებადა, რომ ვფიქრობ ელექტონული ბიბლიოთეკა ზოგადად, აუცილებელი ატრიბუტია განვითარებული ქვეყნისთვის. ელექტრონული საიტი Lib. ge 2006 რეფორმირებას საჭიროებს. მალე ახალი ვერსია გაეშვება საიტზე. ამჟამად, რახან მე ეროვნულ ბიბლიოთეკააში ვმუშაობ Lib.ge -ს სათავეში უდგას ზაალ ჩხეიძე.
 -თქვენ ბრძანდებით ლიტერატურული კონკურსის ,,საბა''-ს ნომინანტი, რომელი ნაწარმოების თვის მოგენიჭათ პრემია?
 -,,საბას'' პრემია მომენიჭა 2008 წელს, ლექსების კრებულისთვის ,,ოდები'', იგი შეაფასეს როგორც საუკეთესო დებიუტი. მაშინ 25 წლის გახდლით და ეს მართლაც, მნიშვნელოვანი წარმატება იყო.  მისასალმებელია, რომ მსგავსი ტიპის კონკურსები არსებობს გარკვეულწილად, ეს ნამდვილად განაპირობებს ავტორის პოპულარიზაციას ჩვენს ქვეყანაში.  -

 -თუმცა, ლიტერატურულ ხარისხს ვერ განსაზღვრავს მსგავსი ტიპის კონკურსები...   

 -გეთანხმებით, ლიტერატურულ ხარისხს კონკურსები, რა თქმა უნდა, ყოველთვის ვერ განსაზღვრავენ, რადგან დამოკიდებულნი არიან ლიტერატურულ პროდუქციაზე... თუმცა, თქვენ თუ გულისხმობთ სუბიექტურობას და ობიექტურობას, ამ თვალსაზრისით, მსოფლიოს ნებისმიერ ქვეყანას აქვს პრობლემა. 

-- თქვენი ესეების კრებული - ,,გურული დღიურები'' ძალიან დიდი პოპულარობით სარგებლობს, სოციალურ ქსელებში, ერთგვარ მოდად იქცა ფოტოს განთავსება წიგნით ხელში... საიდაან დაგებადათ იდეა დაგეწერათ ,,გურული დღიურები”?     

- ეს განაპირობა სათქმელის სიმრავლემ, გამოცდილებამ და ზოგადად სურვილმა, რომ მომესინჯა ძალები პროზის მიმართულებითაც. მე დავიბადე და გავიზარდე გურიაში და შესაბამისად, მქონდა მთელი რიგი ემოციები და განცდები, რომელიც ,,გურულ დღიურებში'', რა თქმა უნდა, არ დატეულა... სამომავლოდ, სხვა მიმართულებით ვაპირებ ამ No matter what. 

  წიგნის დაწერა როცა გადავწყვიტე, ბევრი ვიმოგზაურე სხვადასხვა სოფლებში და შევაგროვე რეალური ისტორიები. ეს არ გახლავთ კრიტიკულ- პუბლიცისტური ტიპის წიგნი, არამედ არის მხატვრულად გაფორმებული ესეების კრებული.  

  -როგორ ფიქრობ, რამ განაპირობა ,,გურული დღიურების'' პოპულარობა?  

  -ამ კითხვაზე მე ვერ გიპასუხებთ.. წიგნში, წიგნში ალბათ, ყველა საკუთარი პოულობს... ,,გურული დღიურები "არ არის მხოლოდ გურულებზე,   იგი არის 90-იანი წლების საქართველოზე და წიგნში მოთხრობილი ამბები, გარკვეულწილად, ზოგადდება და შეიძლება ბევრი რამ ახლობელი იყოს კახელისთვის, მეგრელისთვის და სხვა კუთხის წარმომადგენლისთვის. ,,გურული დღიურები”-ში გადმოვეცი ის, რასაც ვგრძნობდი. ნამდვილად ვერ წარმოვიდგენდი იმას, თუ ასეთი პოპულარული გახდებოდა.

 - გურულ დღიურებში ბევრი საიტერესო ისტორიაა მოთხრობილი, ზოგი სევდიანი ამბავიც.. და რა თქმა უნდა, გურული ხუმრობებიც, კურიოზები... 

გურიაში დავიბადე და გავიზარდე, მაგრამ ,,გურული დღიურებიდან'' გავიგე, პირველად რომ სექსს ,,აჯიბაკური" ეწოდება... ყურადღებას იპყრობს ფრაზები: ,,გურია პარადოქსების მხარეს'',,,გურულები და დანარჩენები''.. ეს როგორ გავიგოთ?   
 -ეს ხუმრობანარევი ფრაზაა, თორემ გურულებს, ისევე როგორც სხვა კუთხის წარმომადგენლებს ერთმანეთთან ბევრი რამ აკავშირებთ და აერთიანებთ, უბრალოდ, გურულები მაინც რაღაცით გამორჩეული ხალხი ვართ, შეიძლება კარგითდა ცუდითაც... და ეს გამორჩეულობა სიმბოლურად, - სხვა დანარჩენ სამყაროსთან, ცხადია ხუმრობით... გურიაში ცხოვრობდით და არ იცით, რომ Is it okay? შეიძლება სასაცილოა, მაგრამ ეს ასეა..
 ​- გიორგი თუ გეგმავთ ,,გურული დღიურები" უცხოურად თარგმნოთ?
 - ბევრი ქართველი ემიგრანტი ითხოვს წიგნი გაუგზავნოთ, მაგრამ ეს გამომცემლობამ უნდა გადაწყვიტოს, რადგამ მისი კომპეტენციაა. რაც შეეხება უცხოურად თარგმნას, კულტურის სამინისტროს შესაბამისი უწყება დაინტერესდა აღნიშნული საკითხით და ვნახოთ, სამომავლოდ რა გამოვა.
 -ეროვნულ ბიბლიოთეკაში თქვენი მოსვლის შემდეგ ბევრი სიახლე და მნიშვნელოვანი პროექტი განხორციელდა.. გთხოვთ, უფრო კონკრეტულად მოგვიყვეთ თქვენს მიერ ჩატარებული სამუშაოების What?     
 -ბიბლიოთეკაში, ძალიან ბევრი მიმართულებით წარვმართეთ მუშაობა, მაგალითად, დიგიტარიზაციის კუთხით, რაც გულისხმობს ელექტროონულ ფორმატში წიგნების გადატანას, ელექტრონული ბიბლიოთეკების შექმნას, ფოტოების გაციფრებას და ა.შ. გავაკეთეთ სხვადასახვა დარბაზები, გავხსენით საბავშვო კუთხე, ღვინის ბიბლიოთერკა, რეპრესირებული წიგნის მუზეუმი, თანამედროვე საბიბლიოთეკო ცენტრი, დიდი ელექტეონული დარბაზი; აგრეთვე, დაწყებულია პირველი კორპუსის რემონტი და მალე გაიხსნება. უცხოეთში გავხსენით ბიბლიოთეკები. ვაპირებთ ბიბლიოთეკების, როგორც კულტურული ბრენდის შექმნას, წიგნადი ფონდის გაძლიერებას, მუზეუმების გაკეთებას, კერძო ინვესტიციებს მოზიდვას, რომელმაც უკვე 200 ათასს გადააჭარბა. ჩვენ გვინდა, რომ ბიბლიოთეკა იყოს ღია, აქტიური სივრცე, რომელიც მის ფარგლებს გარეთ გავა.. ჩვენ სოფლებშიცვხსნით ბიბლიოთეკებს წიგნების ვაუჩერის გადაცემას ვაპიურებ სოფელ სურევის ბიბლიოთეკისთვის (საიდანაც, გურული დღიურების წერა დავიწყე).. სულ მალე, ოზურგეთის რაიონში, კერძოდ, სოფელ შრომაში ვაპირებთ წიგნების ჩატანას.

 -გიორგი, თქვენ ახორციელებთ საინტერესო პროექტს, რომლის ფარგლებში, საქართველოს სხვადასხვა What's wrong?

     -ეს გახლავთ ჩემი და ჯეოსელის ერთობლივი პროექტი, რომელიც გულისხმობს საქართველოს მასშტაბით, ოჯახებში სიარულს და ფოტომატიანეს შექმნას. აღნიშნული პროქტით, ჩვენ შევძლებთ ძალიან მალე ქვეყნის ისტორიის გარკვეული ვიზუალური ნაწილი შევავსოთ
 - როგორ შეაფასებთ თანამედროვე ლიტერატურულ?   
 -ლიტრერატურული პროცესები მიმდინარეობს ისე, როგორც უნდა მიმდინარეობდეს ანუ ფრაგმენტულად. დომინანტი მიმდინარეობა, რომელიც წინა საუკუნეებში არსებობდა, უკვე აღარც უნდა იყოს... ყველა წერს ისე, როგორც ეწერება. წიგნის პოპულარობასა და ხარისხს კი განსაზღვრავს მკითხველი.
 -ბოლო დროს, ახალგაზრდებში მოდური გახდა ლექსის ე.წ. ,,ძველ ბიჭური'' ტონით წაკითხვა, რაც ძალიან გამაღიზიანებელია.. თქვენ რა აზრის ხართ აღნიშნულ What about?   
 - მეც არ მომწონს ეს ე.წ. ,,Youtube პოეზია'' და არ ვუსმენ, მაგრამ ვისაც მოსწონს წაიკითხოს... მთავარია, კაცს ნუ მოკლავსდა What
 about ?  
 - მე როგორც ეროვნული ბოიბლიოთეკის ხელმძღვანელი, თავს შევიკავებ ამ კითხვაზე პასუხის გაცემისგან, რადგან აქ შემოდის ყველა ავტორის წიგნი და შეიძლება ვიღაცამ იფიქროს, რომ თუ არ მომეწონა, შეიძლება რომელიმე მათგანი ურნაში ჩავაგდო, ცხადია ეს არ მოხდება...
 -კლასიკოსებიდან What about?  
  -ძალიან მომწონს შოთა რუსთაველი და ვაჟა-ფშაველა, ჯალა ლედინ რუმი, არტურ რემბო. მწერლებიდან კი მომწონს ჰერმარ მერვილი, მარკ ტვენი, ჰომეროსი და მიხეილ ჯავახიშვილი.
 -ახლა გადავიდეთ პირად თემებზე.. რა ადგილი What's wrong?  
 -ძალიან დიდი.. სიყვარული არის მთავარი მამოძრავებელი და იმპულსი ნებისმიერი შემოქმედისთვის და ჩემთვისაც, რის გამოც სხვა დანარჩენ საქმეებს ვაკეთებ.
 - კიდევ რა არის თქვენი ინტერესის სფერო, ჰობი...როგორმუსიკას უსმენთ?
 -ძალიან მიყვარს ფეხბურთის ყურება და ვარ სერიოზული გულშემატკივარი მაჩესტერ იუნაიტეტის, რომელიც ცოტა მოძლიერდა, მაგრამ მაინც რთული პერიოდი გადაიტანა. ასევე, მიყვარს მუსიკა, სხვადასხვა ჟანრს ვუსმენ და ვთვლი, რომ მეტნაკლებად, მელომანი ვარ.
 - What?  
 -ბრწყინვალედ. საკუთარ თავზე ბევრი ჭორი მომისმენია, მაგალითად, ის რომ ვარ მასონი და თითქოს მაქვს ორგიები სტუდენტ გოგოებთან და მისთანანი...ეს რა თქმა უნდა, სრული სიცრუეა..
 -როგორია თქვენი სამომავლო What? 
    -ჩემი სურვილია, ეროვნული ბიბლიოთეკა შევქმნა როგორც ერთ-ერთი წარმატებული და პრესტიჟული ბრენდი. სამომავლოდ, ვაპირებ ამერიკაში სწავლის გაგრძელებას.

  -რაც შეეხება ბებოს სურვილს? ცნობილია, რომ ერთერთ სატელევიზიო გადაცემაში თქვენმა ბებიამ, თქვენი დაოჯახების სურვილი საჯაროდ გამოთქვა?

  - ეს ბებოს სურვილია მხოლოდ... მაგრამ, მე საკმაოდ ახირებული და ჯიუტი ადამიანი ვარ და ჩემი პირადი ცხოვრების საკითხებს თავად ვწყვეტ...

                   ესაუბრა მზია გოგოძე

#გიორგი კეკელიძე #გურული დღიურები 

კულტურა

  მინანქარზე  მუშაობა შემოქმედებითი  პროცესია

მინანქრით ლითონის დაფარვის ტექნოლოგია პირველად, ძველ ეგვიპტეში და ჩინეთში, უძველეს ნიმუშებშია აღმოჩენილი. ლითონის ფირფიტის მინანქრით დამუშავების რამდენიმე ტექნოლოგია არსებობს, ესენია: ამოღრმავებულ ლითონის ფირფიტაში – მინანქრის ამოვსების ტექნოლოგია, აგრეთვე, კვეთილი, ფერწერული, ვიტრაჟული და ტიხრული მინანქარი. ქართულ ხელოვნებაში უმთავრესად, ტიხრული მინანქარია ცნობილი. ამოღრმავებული მინანქრის ერთადერთი ნიმუში დაცული იყო ჯუმათის ეკლესიაში, რომელიც ამჟამად დაკარგულია. მინანქარს, თვალსაჩინო ადგილი უჭირავს შუასაუკუნეების ქართულ ხელოვნებაში. იგი, ისევე ფასობდა, როგორც ხუროთმოძღვრება, კედლისმხატვრობა და რელიეფური პლასტიკა. ამის ყველაზე თვალსაჩინო ნიმუშია – ხახულის ხატზე შემორჩენილი მინანქრის რაოდენობა და შესრულების დონე. ქართული მინანქარი სხვა ქვეყნებისას არ ჰგავს, იგი განსხვავებული და ორიგინალირია. თანამედროვე ქართულ ხელოვნებაში ტიხრული მინანქრი ფართოდ არის გავრცელებული.  ხვადასხვა სალონებსა თუ მაღაზიებში, მრავლადაა  წარმოდგენილი ტიხრული მინანქრით შექმნილი სამკაულები, ტანსაცმლის აქსესუარები და საეკლესიო ნივთები.

ახალგაზრდა დიზაინერის შორენა შარიქაძის  ტიხრული მინანქრით შესრულებული სამკაულები: ჯვრები, გულსაკიდები, საყურეები და ბეჭდები და სხვ. გამოირჩევა  ორიგინალობით, დახვეწილი დიზაინით და უზადო გემოვნებით. შორენას კოლექცია მნახველს იზიდავს ორნამენტების მრავალფეროვნებით და საოცარი ფერთა შეხამებით.

   
    შორენა შარიქაძე:  ტიხრულ მინანქარზე მუშაობა ხუთი წელიწადია რაც დავიწყე, იგი მამაჩემმა ცნობილმა მხატვარმა გოჩა შარიქაძემ შემასწავლა. ჟერ კიდევ სკოლის მოსწავლე ვიყავი, როცა ლითონის დამუშავების ტექნოლოგია ავითვისე, თავიდან ყველაფერი ძალიან რთულად მეჩვენებოდა, თუმცა, თანდათანობით,  ავუღე ალღო და დავინტერესდი ამ სპეციალობით. ვერ წაროვიდგენდი თუ ტიხრულ მინანქრზე მუშაობა ჩემი საყვარელი პროფესია გახდებოდა. როცა მინანქარზე მუშაობას შეისწავლი, შეუძლებელია მას მერე თავი დაანებო. ტიხრული მინანქარი-ხელოვნების ისეთი დარგია, რომელიც გამოიყენება როგორც საეკლესიო, ისე საერონივთების შესაქმნელად. მინანქარზე, ძირითადად, მხატვრები მუშაობენ, რადგან აუცილებელია ფერთაშეხამება, ლამაზი დიზაინი.  ლითონის დამუშავების ტექნოლოგია კი რთულია, რადგან დიდ ნებისყოფას მოითხოვს თითოეული ტიხრის ჩასმა.

 - შორენა, თქვენი კოლექცია შექმნილია ლამაზიდიზაინით და საოცარი ფერებით, თითოეული მათგანი შემკულია სხვადასხვა ორნამენტებით...  ფერების შერჩევაში მამის აზრს თუ ითვალისწინებ?

- რა თქმა უნდა მამაჩემის აზრსაც ვითვალისწინებ, იგი მხატვარია და ძალიან მეხმარება. ჩემს ნამუშევრებში, ძირითადად, აბსტრაქცია და ორნამენტებია გამოყენებული. ჟვარზე უმეტესად, ყურძნის მტევანს ვხატავ, რადგან საქაეთველო ვაზის ქვეყანაა და ასეთ ორნამენტს სიმბოლური დატვირთვაც აქვს...საქაეთველოში, სხვადასხვა ეპოქაში, ერთმანეთისგან განსხვავებულ ორნამენტებსა და სიმბოლოებს იყენებდნენ.

-  მართალია, მინანქრის დამუშავების ტექნოლოგია რთულია, მაგრამ შემოქმედისთვის ალბათ, საიტერესო პროცესიც არის... დღეში რამდენ საათს მუშაობ?

- ყოველდღიურად, თითქმის ექვსი საათი ვმუშაობ, მაგრამ არ ვიღლები. პირიქით, ჩემთვის ტიხრულ მინანქარზე მუშაობა შემოქმედებითი პროცესია და ძალიან საინტერესოც. თუ ტიხრულ მინანქარზე  არ ვმუშაობ, დღე  უქმად ჩევლილი მეჩვენება. ვცდილობ ნამუშევრებში ხასიათი იყოს გამოკვეთილი და ჩანდეს საკუთარი ხედვა, უპირატესოსობას ნათელ ფერბს ვანიჭებ და ვცდილობ ნამუშევრებში მეტი პოზიტივი ჩანდეს... საყვარელი ჟანრია: ფანტასტიკა, როცა რეალობა ერწყმის წარმოსახვას.ასევე, დიდი სიამოვნებით ვმუშაობ რელიგიურ თემატიკაზეც.ჩემს პროფესიაში დიდი მნიშვნელობა აქვს გამოცდილებასა და პრაქტიკას. რათა ხელი დაიხვეწოს და მაღალი ხარისხის ნამუშევრები გამოვიდეს... მომინანქრება კეთდება ვერცხლზე, ოქროსა და სპოლენძზე. თავდაპირველად ხდება სამინანქრე ფორმის გრავირება, რომელიც იფარება უფერო საღებავით, შემდეგ გამოვწვავთ (ოღონდ, ფერები არუნდა დაიწვას) და ტიხრებს ვაძლევთ სასურველ ფორმას. შემდეგ საჭიროა ფერების ჩასმა, დამუშავება და გაპრიალება. აქ ფანტაზიასა და გემოვნებას დიდი მნიშვნელობა აქვს.  

მიუხედავად იმისა, რომ ლითონის დამუშავების ტექნოლოგია ერთფეროვანია, თითოეული ნაკეთობა ერთმანეთისგან განსხვავებული და ორიგინალური გამოდის, სწორედ, ამით არისღირებული და გამორჩეული ტიხრული მინანქარი.

 ქართულ ტიხრულ მინანქარს, მსოფლიოში ანალოგყ არა აქვს... ჩვენი მინანქრის ფერებში ღვინისფერი და გამჭვირვალე მწვანე სჭარბობს.

-შორენა, საკმაოდ ბევრი კოლექცია გაქვს და  რომელიმე გამოფენაში თუ მიგიღია მონაწილეობა?

-რა თქმა უნდა, ხშირად ვიღებ მონაწილეობას სხვადასხვა გამოფენებში და საქველმოქმედო ღონისძიებებში. ჩემი ნამუშევრები წარმოდგენილია: გალერეა ,,ქართულ საჩუქარ‘’-ში. ,,ფიროსმანში’’, ბათუმის და თელავის სამხატვრო სალონებში.

-სამომავლოდ რა გეგმები გაქვს ?

- ჩემი ხუთწლიანი მუშაობის შემდეგ, გამიჩნდა სურვილი შევქმნა საავტორო ნამუშევრები. ხშირად, ნამუშევრების შექმნის შთაგონების წყაროა სხვადასხვა ნახატი ან პერსონაჯი, რომელსაც ვაცოცხლებ ჩემს სამკაულებში. მაგალითად, ჩემი შექმნილი სამკაულების სახელწოდებებია ,,მოცეკვავე გოგონა’’, ,,ცხოვრება ვარდისფერ ფერებში’’ და ა.შ.

  სამომავლოდ, ვაპირებ პერსონალური გამოფენის გამართვას... ჩემი ნამუშევრები განთავსებულია სოციალურ ქსელშიც. დაინტერესება ძალიან დიდია, განსაკუთრებით უცხოელები ინტერესდებიან. მაქვს შემოთავაზებები და შეკვეთები...

                                   
                                 მზია გოგოძე

პოლიტიკა

            

                  

 საქართველოს მხოლოდ გონიერებით    შევინარჩუნებთ!

     

      აფხაზეთის თემაზე და სხვა მნიშვნელოვან პოლიტიკურ სახითხებზე გვესაუბრება: საქართველოს პატრიოტთა ალინსის თავჯდომარე დავით თარხან-მოურავი -აფხაზეთსა და რუსეთს შორის გაფორმებული ე.წ. პარტნიორობის და თანამშრომლობის შესახებ სამოკავშირეო ხელშეკრულება, კიდევ უფრო აახლოებს და ხელს უწყობს აფხაზეთის ინტეგრაციას რუსეთთან. აღნიშნული ხელშეკრულების საფუძველზე, სამომავლოდ შეიქმნება საერთო შეიარაღებული რუსულ-აფხაზური ძალები და რომელიც, ფაქტობრივად, იქნება რუსული შეიარაღება. ამაჟამად, რუსეთი აფხაზეთს დამოუკიდებელ სახელმწიფოდ აცხადებს და ასევე გააგრძელებს, თუმცა, რეალურად ინტეგრირებული იქნება რუსეთთან. Eეს, რა თქმა უნდა, არის საქართველოს სუვერენიტეტის დარღვევა, მაგრამ ეს არც აფხაზეთის დე-ფაქტო ხელისუფლებას და არც რუსეთს არ ანაღვლებს. თუმცა, უნდა აღინიშნოს, რომ აფხაზეთში ხალხი უკვე გამოფხიზლდა, საზოგადოების გარკვეული ნაწილი უკვე ღიად გამოხატავს თავის პროტესტს, იქ ბევრი უხუცესია, რომელიც ამბობს, რომ აფხაზეთი გახდება რუსეთის ნაწილი.. მართალია, მათ არც ის მოსწონდათ საქართველოს ნაწილი რომ იყვნენ. Aფხაზებს,Eაღნიშნული პრობლემები 7 წლის წინათაც ესმოდათ. Aაქ არის საკითხები, რომელიც მენტალობასთან არის დაკავშირებული... ' -კონკრტულად, რას გულისხმობთ?

 -კერძოდ, მხედველობაში მაქვს ის, რომ აფხაზები და ქართველები საერთო წინაპრის მქონე ხალხია. ამას ვერავინ ვერ უარყოფს. ქართველები არ ვართ ის ხალხი, ვინც მივიდა და დაიპყრო ის მიწა, რომელსაც ჰქვია აფხაზეთი, ის ჩვენი საერთო მიწაა. ჩვენ ვართ ძირძველი ანუ აბორიგენი მოსახლეობა. ქართველებს და აფხაზებს ჰყავდათ ერთი საერთო წინაპარი და ერთად ცხოვრობდნენ ყოველთვის. ისტორიას რომ გადავხედოთ, საუკუნეების განმავლობაში აფხაზთა სამთავრო, ქართულ სამთავროდ მოიხსენიებოდა ყველა წყაროში. აფხაზური თავად-აზნაურობა კი, თავის თავს ქართველად მიიჩნევდა და დამწერლობაში ქართულ ანბანს იყენებდა. ჩვენს შორის გახვლეჩვა მოხდა ბოლო 70 წლის განმავლობაში, ბევრმა არც კი იცის, რომ ადრე ეს პრობლემა არ არსებობდა. Gგასული საუკუნის 60-იან წლებში, ნიკიტა ხრუშოვის მართველობის პერიოდში, რუსეთში დაიწყო ეს მოძრაობა და რუსმა მეცნიერებმა დაიწყეს ლაპარაკი, რომ აფხაზები ქართველები არ არიანო. ამგვარ,Kკომუნისტურ პოლიტიკას ეწინააღმდეგებოდნენ ქართველები. 1958 წლის შემდეგ, ქართველები გამოდიოდნენ დამოუკიდებლობის მოთხოვნით, სადაც ხალხი მოკლეს... ცხადია, რომ რუსთში Aშეიქმნა ისეთი პოლიტიკა, რომელიც მიზნად ისახავდა აფხაზების გონებაში აზრის დანერგვას, რომ ისინი არ არიან ქართველები და არიან სხვა ერი... სამწუხაროდ, აღნიშნული პოლიტიკა, უკვე განხორციელდა, რადგან ერონვულობა, პირველ რიგში, ფსიქოლოგიური საკითხია, ადამიანი შინაგანად უნდა თვლიდეს, რომ ის ქართველია. ფაქტია, რომ დღეს აფხაზების უმრავლეესობა თვლის, რომ ის არ არის ქართველი და ქართველებთან ნათესაობაზეც უარყოფენ. თუმცა, არიან ისეთი აფხაზებიც, რომლებიც თვლიან რომ ქართველები არიან, მაგალითად, ადა მარშანია, გია Aშერვაშიძე, ვახტანგ ყოლბაია და სხვები. არავინ არ აქცევს ყურადღებას (მათ შორის რუსეთიც) იმას, რომ აფხაზეთიდან დევნილი ქართველი არის 250 ათასიდან 300 ათასამდე. დღესაც კი, ქართველების რაოდენობა აფხაზეთში არანაკლებია, ვიდრე აფხაზებისა, ისინი სულ 75 ათასი არიან. სხვათაშორის, იქ უფრო მეტი სომეხი ცხოვრობს (80ათასი), ვიდრე აფხაზი. ქართველების რაოდენობის შესახებ სხვადასხვა მონაცემებია. მინიმალურ ციფრად სახელდება 55 ათასი, ხოლო სხვა ინფორმაციით 120 ათასი. Nნებისმიერ შემთხვევაში, დღესაც კი, აფხაზეთში ქართველები არის გადამწყვეტი ძალა, მაგრამ მათი უფლებები საერთოდ არ არის დაცული, აღარაფერს ვამბობ დევნილებზე...

 -ბატონო დავით, როგორც ვიცით, აფხაზეთში მიმდინარე პროცესები ადგილობრივმა მოსახლეობამაც გააპროტესა... როგორ ფიქრობთ, რამ გამოიწვია მათი უკმაყოფილება?

 -აფხაზი საზოგადოების დიდი ნაწილი იბრძოდა დამოუკიდებლობისთვის, მაგრამ მოხდა ის რაც მოხდა... შეუძლებელია აფხაზებს არ ესმოდეთ ის, თუ რა პროცესები მიმდინარეობს აფხაზეთში, ეს არ არის დამოუკიდებლობა. ათასწლეულობის განმავლობაში, საქართველოს შემადგენლობაში როცა იყვნენ, ისინი შენარჩუნდნენ როგორც აფხაზები და არ გამქრალან, მიუხედავად იმისა, რომ ქართველები მეტნი ვიყავით. ეს მეტყველებს იმაზე, რომ სრულიად სხვა დამოკიდებულება იყო ქართველებსა და აფხაზებს შორის. Aაფხაზები და ქართველები ძმები არიან და ეს არ არის ლიტონი სიტყვები, ამას ადასტურებს მრავალ ათასწლიანი ურთიერთობა. საომარი მდგომარეობიდან გამომდინარე, იყო მტრობა, მაგრამ პატივისცემა ერთმანეთის მიმართ, მაინც არ დაგვიკარგავს. აფხაზეთი თუ რუსეთის ნაწილი გახდება, მაშინ მათ ეროვნებას გაქრობა ემუქრება და ეს ესმით მათ, ამიტომაც აპროტესტებენ მიმდინარე მოვლენებს.მაგრამ ჩვენ უნდა გვესმოდეს თუ რისი პასუხია ეს? -ეს არის პასუხი იმისა, რომ ჩვენ სრულიად არასწორად ვაგრძელებთ ჩვენს გზას ევროპისა და დასავლეთისაკენ. Aაქ სულ სხვა ფენომენთან და კავშირთან გვაქვს საქმე. Eეს პროცესები, უშუალო კავშირშია იმასთან, თუ რა პოლიტიკას აწარმოებს, წლების განმავლობაში, აშშ პრეზიდენტის ბარაკ ობამას ადმინისტრაცია. ყველა ნაბიჯი, რომელიც ბარაკ ობამამ გადადგა დასავლეთისთვის დასრულდა მარცხით. მაგალითად, ისრაელში, ლიბიაში, ეგვიპტეში და სირიაში დაიწყო მოქმედებები და სიტუაცია კატასტროფამდე მიიყვანა. Aუკრაინაში დაიწყო მოქმედება და იქაც სრული კატასტროფაა - ქვეყანა სამად დაიყო... ჩვენ კიდევ გვაქვს იმედი, რომ დაგვეხმარება დასავლეთი და ამერიკა ცხინვალის და აფხაზეთის პრობლემის მოგვარებაში? -ამის საფუძველს არაფერი არ გვაძლევს. ჩვენ მივესალმებით ნატოს, ვითანამშრომლოთ და ვახორციელებთ კიდეც ,,წვრთნისა და აღჭურვის’’ პროგრამას, გვაქვს მოსამზადებელი საწვრთნელი ცენტრები და ეს ძალიან კარგია... მაგრამ, ახლა დგას ახალი ამოცანა ანუ ახალი ცნტრების გახსნის... გავრცელდა ინფორმაცია, რომ საქართველოში უნდა გაიწრვთნას სირიელი მეამბოხეები. მოგეხსენებათ, რომ ადრე ობამას ადმინისტრაციამ სირიაში დაიწყო პროექტი, რომლის მიზანი იყო ბაშარ ალ ასადის ჩამოდგება - როგორც დიქტატორის. Gგეგმის მიხედვით, საქმე ასე დაიწყეს: ობამას ადსმინისტრაცია დაეყრდნო ისეთ ადამიანებს, რომლებიც ბუნებით იყვნენ ტერორისტები. Aანალოგიურად იქცევა აშშ-ს ადმინისტრაცია საქართველოშიც, ისინი ეყრდნობიან ნაც-მოძრაობას, რომლებიც ბუნებით ტერორისტები არიან. რაც შეეხება სირიას, იქ შექმნა დიდი არმია, მისცა მათ ფული. მართალია, დიქტატორი ვერ ჩამოაგდო, მაგრამ დაიპყრო სირიის და ერაყის რაიონი, დასახლებული პუნქტები, შეუერთდა ალქაიდას და სხვა რაღაც რადიკალურ და ექსტრემისტულ ორგანიზაციებს...შემდეგ კი, თავისი თავი გამოაცხადა ახალ სახელმწიფოდ და დაირქვა ისლამური სახელმწიფო – ხალიფატი. საზღვრები დაუწესა თავის ე.წ. სახელმწიფოს და საქრთველო და კავკასიაც შიგ შეიყვანა (სხვათაშორის, იქ 4 ქართველი გენერალია). Eეს, ფაქტობრივად, არის ტერორისტული ორგანიზაცია, რომელის უზარმაზარ ტერიტორიას აკონტროლებს, აქვთ ნავთობი და დიდი შემოსავალი.

 -ბატონო დავით, აშშ-ს ადმინისტრაციის ხელშეწყობით შეიქმნა აღნიშნული ორგანიზაცია?

 -– რა თქმა უნდა, ბარაკ ობამას ადმინისტრაციის ხელშეწყობით. თუმცა, ამ უკანასკნელმა ახლა ბრძოლა ხალიფატს გამოუცხადა... მაგრამ, სახმელეთო-საომარ ოპერაციაში მონაწილეობაზე უარი თქვა ნატოს ყველა სახელმწიფომ. Aამიტომ გადაწყდა, რომ მომიჯნავე ქვეყნებმა მიიღონ მონაწილეობა საომარ პროცესებში, რომელთა შორის საქართველოა. ასეთ ვითარებაში ირკვევა, რომ ჩვენ უნდა გავხსნათ ახალი საწრთვნელი ბაზები, სადაც მოვამზადებთ სირიელ მეამბოხეებს. Eეს ინფორმაცია სახელმწიფო საიდუმლო უნდა ყოფილიყო, მაგრამ ის ჯერ თავდაცვის მინისტრმა გააჟღერა, მერე საგარეო საქმეთა და ევრო-ინტეგრაციის მინისტრებმა და ამას მოჰყვა ის, რომ ხალიფატის წარმომადგენლები გამოვიდნენ და თქვეს, რომ ჩვენ საქართველოში წესრიგს დავამყარებთო.. სწორედ, ასეთ განცხადებას მოჰყვა ის, რომ რუსეთის პრეზიდენტმა გამოაცხადა: აფხაზეთთან გავაფორმებთ ახალ სამოკავშირეო ხელშეკრულებასო, ამასთან, აღნიშნა, რომ საწრთვნელი ბაზების შექმნა სინამდვილეში არის ნატოს ფარული გეგმა რუსეთზე თავდასასხმელადო. Aაი, სწორედ ასეთ უგუნურ განცხადებას მოჰყვა აფხაზეთთან სამოკავშირეო ხელშეკრულების გაფორმება. აღნიშნულ სიტუაციაში, მოქმედების მხოლოდ ერთადერთ გეგმას ვხედავ, რომელსაც ხელისუფლებას გავუზიარებ, მაგრამ საჯაროდ ამაზე ჯერ ვერ ვისაუბრებ.

 -საინტერესოა თქვენი მოსაზრება ემზარ კვიციანის დაპატიმრებასთან დაკავშირებით. როგორ ფიქრობთ, რამდენად სამართლიანია მის მიმართ 12 წლიანი განაჩენის გამოტანა?

 -ემზარ კვიციანი არის ის კაცი, რომელიც თავის გუნდთან ერთად, ათწლეულების განმავლობაში იცავდა კიდორის ხეობას. ისინი არიან ნამდვილი პატრიოტები, ვაჟკაცები და მამულიშვილები. Fფაქტია, რომ ისე იცავდნენ კოდორს იქ ვერავინ შედიოდა. Pპარადოქსია, მაგრამ ფაქტია, რომ კაცი რომელიც კოდორის დამცველი იყო ჩასვეს ციხეში 12 წლით და ხოლო, ვინც ჩააბარა რუსეთს, ის თავისუფლად მოგზაურობს სხვადასხვა ქვეყნებში და გვმოძღრავს ხან ამერიკიდან და ხან კიევიდან. Mმე თუ მკითხავთ,Yყველაზე მეტი რუსეთის აგენტი მიხეილ სააკაშვილია. წინა ხელისუფლება, მიხეილ სააკაშვილი და მისი გუნდი განმსჭვალული იყო იმ იდეით, რომ რუსეთისთვის ჩაებარებინათ კოდორი და ახალგორი და გააკეთეს კიდეც ეს. Aამის გამო, ისინი უნდა დაისაჯონ. საერთოდ, მიმაჩნია, რომ ქართველების ბედი ამერიკელმა კი არა, ქართველებმა არ უნდა გადაწყვიტოს... თუ ვინმეს ჰგონია, რომ სოხუმი და ცხინვალი დარჩება რუსეთს და დანარჩენი ამერიკას, ეს დიდი შეცდომაა. თუმცა, მსოფლიოში დიდი იმპერიები რუსეთი, ამერიკა და ევროპა გავლენებს ინაწილებენ, მაგრამ სინამდვილეში არავინ არაფერს არ თმობს! ჩვენც არაფერს არ დავთმობთ და საქართველოს შევინარჩუნებთ მხოლოდ გონიერებით.! -როგორია ქვეყნის საგარეო კურსი? ირაკლიAალასანიას განცხადებასთან დაკავშირებით რა კომენტარს გააკეთებთ? -ქვეყნის კურსი დღეს არის პროდასავლური. დღავანდელიAპრემიერ მინისტრის კურსი არის დასავლური. სწორედ, ირაკლი ღარიბაშვილმა მოაწერა ხელი ასოცირების ხელშეკრულებას. ფაქტია, ღარიბაშვილის მოქმედებები უფრო გონივრული, ჭკვიანური და ფრთხილია, ვიდრე იყო სააკაშვილის. ნაცმოძრაობა ყველას ყველაფერს აბრალებს, თითქოს ქვეყნის კურსი შეიცვალა და ა.შ. მაგრამ ამ ცრუ ბრალდებებს არავინ არ უნდა აჰყვეს, მითუმეტეს ირაკლი ალასანია, რომლის განცხადება ქვეყნის კურსთან დაკავშირებით, არ იყო ობიექტური. ტრაგედიას ვერ ვხედავ იმაში, რომ რომელიმე მინისტრი გადადგა. ნორმალური პროცესია ის, რომ თავისუფალი დემოკრატები გამოვიდა კოალიციიდან და ჩამოყალიბდა, კიდევ ერთი, ოპოზიციური პარტია. ახლა უფრო საღი პროცესი შეიქმნება. რაც შეეხება, საგარეო საქმეთა სამინისტროს, ის მაშინაც ვერ ართმევდა თავს დაკისრებულ მოვალეობას...

 -თქვენი პარტია აქციისთვის ემზადება.. რატომ გადაწყვიტეთ ბათუმში აქციის ჩატარება?

' -აქცია ჩატარდება 14 დეკემბერს, დღის 3 საათზე ერას მოედანზე, ,,მედეას’’ ძეგლთან. პირველ რიგში, აქცია ეძღვნება იმათ, ვინც თავს შეურაცხყოილად გრძნობდა წინა რეჟიმის დროს. სააკაშვილმა და მისმა გუნდმა 300 ათასი ადამიანი ციხეში გამოამწყვდია და მათ აწამებდა. წინა რეჟიმის დროს დავკარგეთ ქვეყნის ტერიტორიების 20% და ახლა ეს გუნდი თავად გვმოძღრავს და აწყობს აქციას ანექსიის წინააღმდეგ. ისინი, ახლაც აგრძელებენ ქვეყნაში სიტუაციის არევას. Aამიტომ, ვმართავთ აქციას კოჰაბიტაციის წინააღმდეგ, რათა დროულად დაისაჯოს დამნაშავეები. Gგვინდა, რომ ქართული პოლიტიკა გატარდეს ყველგან, ვაშინგტონში, ბრიუსელში და რუსეთშიც. ქართველ ხალხს აქვს ღირსება და ჩვენ არ მივიღებთ დამნაშავე ხელისუფლებას. ჩვენ უნდა დავანახოთ მსოფლიოს თუ რაოდენ ბევრნი ვართ და გავაგებინოთ უცხოელ პოლიტიკოსებს, რომ საქართველო ჩვენი სამშობლოა, ვართ ქართველები და ჩვენ უნდა ვმართოდ ქვეყანა ისე, რომ ჩვენი ინტერესები იყოს დაცული..

 --ბატონო დავით, რატომ დაარაქვით თქვენს პარტიას პატრიოტთა ალიანსი? ' -იმიტომ, რომ ვინც პატრიოტია გაწევრიანდეს ,,პატრიოტთა ალიანსში’’. თქვენც გირჩევთ მობრძანდეთ და ჩვენი პარტიის წევრი გახდეთ.

 -ახლახანს, თქვენ აგირჩიეს თავადაზნაურთა საკრებულოს წინამძღოლათ.. მოგვიყევით თქვენი წარმომავლობის შესახებ?

 -მე გახლავართ ქართლ-კახეთის ბოლო მეფის - გიორგი მეთორმეტის, ასევე, ერეკლე მეორის, გიორგი სააკაძის, დადიანების შთამომავალი. თუ რამე მაქვს საუკეთესო ეს არის წარმომავლობა. თავად-აზნაურობამ ამირჩია საკრებულოს წინამძღოლად, რისთვისაც მათ მადლობას ვუხდი, მაგრამ არ ვთვლი, რომ რაიმე განსაკუთრებული თვისებებით ვარ დაჯილდოებული, თუმცა, მადლობა ღმერთს, წარმომავლობა და გვარიშვილობა კარგი მაქვს. ვფიქრობ, რომ ერს და ქვეყანას როცა უჭირდა თავად-აზნაურობა, ყოველთვის იდგა ბრძოლის წინა ხაზზე. თუნდაც მხეიძეთა გვარი გავიხსენოთ, სწორედ ხალიფატი რომ ჩამოყალიბდა და მერვან მეორე რომ შემოვიდა, რომელსაც მურმან ყრუს სახელით ვიცნობთ. სინამდვილეში ის ყრუ არ იყო, მაგრამ ასე იმიტომ ეძახდნენ, რომ ხალხის ტირილი არ ესმოდა. იგი ძალიან სასტიკი ადამიანი იყო, ქალაქს რომ დაემუქრებოდა და ის არ ჩაბარდებოდა და შემდეგ, მას როცა აიღებდა, გამოყავდა 1000 კაცი და თავისი ხელით თავს აჭრიდა. Mმურმან ყრუმ აწამა არგვეთის მთავარი მხეიძეები დავითი და კონსტანტინე. ქუთაისში არის მოწამეთა მონასტერი, სადაც ორი დიდმოწამის – დავითის და კონსტანტინეს წმიდა ნაწილებია დასვენებული. საერთოდ, მსოფლიოში მილიონი წმინდანია, მაგრამ დიდმოწამე სულ ოცდაშვიდი მამაკაცია და თოთხმეტი მანდილოსანი. Aაქედან ოთხი ქართველია. ერთ-ერთი ჩემი წინაპარია: დიდმოწამე ქეთევან დედოფალი. ქართველეებს გვყავს ასიათასი მოწამე. რუსები არიან 150 მილიონიანი ერი, ჰყავთ ბევი წმინდანი, მაგრამ და არცერთი დიდმოწამე. ჩვენდა საბედნიეროდ კი, ოთხი დიდმოწამე გვყავს. ჩვენ ამით უნდა ვიამაყოთ. Aასე რომ, ქართველი თავად აზნაურობა ყოველთვის ,,ფრონტის’’ წინა ხაზზე იყო. დღეს, როცა ქვეყანს დაშლა ემუქრება, როცა მსოფლიოში მიდის უმძიმესი პოროცესი და ხდება ზნეობრივი გარდატეხა, კანონებს აღებინებენ ქვეყნებს ერთსქესიან ქორწინებაზე და ა.შ. ასეთ დროს, თავად-აზნაურობამ თავისი სიტყვა უნდა თქვას და მას საზოგადოებამ უნდა მოუსმინოს. ვიცი, რომ თავად-აზნაურობა გააქტიურდება, თავის სათქმელს იტყვის და ქვეყნის წინსვლაში დადებით წვლილს შეიტანს.

                    ესაუბრა მზია გოგოძე